Federatie Sint-Augustinus Zonnebeke

Verder lezen...

NOVEEN VAN DE HEILIGE CORNELIUS

TE ZANDVOORDE

Sedert lang vervlogen tijden – op het gepolychromeerd houten beeld van Sint-Cornelius staat het jaar 1665 –  komen mensen naar Zandvoorde om voor de Heilige Cornelius te dienen. Deze verering voor Sint-Cornelius kende vroeger een grote volkstoeloop. Tot zelfs vanuit Noord-Frankrijk kwamen dichte drommen bedevaarders op bezoek tijdens de noveen rond 16 september. Er waren soms tot acht missen daags voor de bedevaarders. Hij wordt vooral aanroepen tegen de vallende ziekten en andere kwalen bij kinderen – daarom dragen veel mensen nog Korneel of Nele als tweede naam – alsook besmettelijke ziekten bij dieren.

Tot diep in de 19e eeuw was het ook de gewoonte dat de talrijke bedevaarders een huisdier meebrachten om het te offeren aan Sint-Cornelius. De dieren werden tijdens de mis in een houten beluik in het portaal geplaatst en daarna gezegend door de pastoor. Pas dan konden de gelovigen hun eigen dieren terug 'afkopen' aan vooraf vastgestelde prijzen. Terug thuis werden de gewijde dieren tussen de andere gezet en als een relikwie gekoesterd. Het bedevaartvaantje was natuurlijk ook een bewijskrachtig attribuut van de thuiskomende – vaak beschonken –  bedevaarder.

Met de jaren evolueerde ook de godsvrucht en de verering van de Heilige Cornelius. In deze snel evoluerende tijden is het voor ouders een hele opdracht om kun kinderen op rechte paden te leiden, sommigen weten soms niet meer van welk hout pijlen maken. Er leeft soms heel wat verdriet bij ouders en grootouders, als kinderen eigen wegen opgaan, en dikwijls geen contact meer hebben met hun thuis. Ook daarbij wordt de hulp van de heilige Cornelius gevraagd. Of hoe een heilige soms zijn tweede adem vindt, zich aanpast en de mensen houvast, steun, troost en verlichting kan bieden om er weer met goede moed tegen aan te gaan.